Hokkaido Trip Day#01 – Sapporo

กว่าจะออกจากสนามบินก็ห้าโมงเย็นแล้ว ฟ้ามืดเรียบร้อย อากาศหนาวมากกกก หิมะขาวไปหมด ถึงจะไม่ได้ตกมาเพิ่มก็เถอะ ทำได้แค่เอาของไปเก็บที่โรงแรม หามื้อเย็นกินก็หมดพลังพอดี (ไม่ได้นอนมาทั้งคืนนี่นา)

อ่านต่อ

น้ำตกลานสาง

ได้มีโอกาสเปลี่ยนบรรยากาศจากในเมืองมันแสนวุ่นวายมาที่จังหวัดตาก เดินเล่นแถวๆน้ำตกลานสาง วันนี้เป็นวันธรรมดา ไม่ใช่ช่วงเทศกาลเลยไม่มีใครมาเที่ยวเลย เหมือนได้ครองน้ำตกอยู่สองคน ก็เดินชิวๆกันไปครับ ป้ายเตือนระดับน้ำขึ้นระดับอันตราย แต่ที่ดูน้ำก็ยังไม่เยอะมากนะ

อ่านต่อ

My Nintendo Switch

อยู่ด้วยกันมาเดือนนึงแล้วนะกับเจ้า Nintendo Switch เครื่องนี้ ขอบคุณที่ทำให้เวลาที่น่าเศร้ากลายมาเป็นสนุกได้บ้าง ปล. เซลด้ากินเวลาชีวิตมากมาย

อ่านต่อ

ราคาชีวิต

“อุ๊ย สวยจังเลย ตัวเอง มาดูนี่หน่อยเร็ว” “ว่าไงจ๊ะที่รัก มีอะไรเหรอ” “ตัวเองดูนี่สิ สวยจัง เค้าอยากได้อ่ะ ตัวเองซื้อให้เค้าหน่อยนะ” “เดือนที่แล้วผมก็เพิ่งซื้อให้เองนี่ จะเอาอีกแล้วเหรอ” “ก็มันสวยนี่นา นะ นะ ซื้อให้เค้านะ” …

อ่านต่อ

ผมไม่ได้ทำ

“ผมไปทำงานก่อนนะ แล้วจะรีบกลับนะจ๊ะ” สุรพันธ์ พนักงานบริษัทซอร์ฟแวร์ชื่อดังลาภรรยาก่อนไปทำงานตอนเช้า “เดินทางดีๆนะคะคุณ แล้วเจอกันตอนเย็นค่ะ” ภรรยาของเขาตอบ สุ รพันธ์เดินเข้าไปหอมแก้มภรรยาหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะเข้าไปหอมแก้มลูกสาวตัวน้อยวัยสองเดือนของเขาที่กำลังหลับอยู่ใน เปล ชีวิตของสุรพันธ์กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นอย่างสุดขีด ทั้งเรื่องการงานที่ได้เลื่อนตำแหน่งสองปีซ้อน เรื่องครอบครัวที่มีภรรยาที่รักและให้กำลังใจเขาเสมอ รวมไปถึงลูกสาวตัวน้อยๆที่เพิ่งเกิดที่เหมือนกับน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตของสุ รพันธ์ …

อ่านต่อ

เรื่องของหมาตัวหนึ่ง

เมื่อคืนผมกำลังฝันดีแท้ๆ ฝันถึงอีเขียว สุดสวยของซอยผม ปกติผมไม่มีโอกาสแม้กระทั่งจะเห่าคุยกับหล่อนหรอก ขืนมีทำอย่างนั้นมีหวังได้โดนไอ้ปื้ดจอมโหดกัดผมตายเลย ในฝันขณะที่ผมกำลังคลอเคลียกับอีเขียวอยู่ รู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมาที่ตัวผมทันที ผมลืมตาตื่นมาอย่างงงๆ ทั้งตัวผมเปียกไปหมด ผมเงยหน้าขึ้นไปมอง เห็นเจ้านายกำลังหัวเราะอยู่ “วันนี้ก็อีกแล้วหรือ” ผมพูดกับตัวเอง ผมถูกเจ้านายปลุกด้วยวิธีนี้มาตลอด จะให้ผมนอนสบายๆบ้างไม่ได้เหรอไงกันนะ เจ้านายขับรถออกไปแล้ว …

อ่านต่อ

เรื่องของคนๆหนึ่ง

เสียงนาฬิกา ปลุกผมตื่นจากการหลับไหลอีกครั้ง วันนี้ก็เป็นเหมือนเดิมๆที่ผมต้องไปทำงานตามปกติ “เพิ่งหกโมงเอง อยากนอนต่อชะมัด” ผมพูดกับตัวเอง แต่ผมก็ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เลยต้องลุกขึ้นไปทำธุระส่วนตัว เตรียมจะออกไปทำงาน กว่าจะออกจากบ้านก็เกือบๆเจ็ดโมง ผมเดินไปที่รถ “ไอ้หมาขี้เกียจ เจ้าของเอ็งต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าแท้ๆ เอ็งเป็นแค่สัตว์เลี้ยงดันมามัวนอนอยู่ได้” ผมพูดขึ้นเมื่อเห็นไอ้จ๋อ หมาของผมนอนอุตุอยู่ข้างรถ …

อ่านต่อ

จดหมายถึงคนที่อยู่ไกล

เป็นเวลานานแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน ผมสบายดี คุณไม่ต้องเป็นห่วงผมนะ ถึงมันจะเหงาไปบ้าง แต่ผมก็ยังทนไหว หวังว่าคุณคงสบายดีเหมือนกันนะ เกือบปีแล้วนะที่ผมไม่ได้พบคุณ มันเป็นเวลาที่ไม่นานมาก แต่ผมรู้สึกว่ามันนานมากๆเลยสำหรับผม ชีวิตประจำวันของผมก็ยังเหมือนเดิมที่คุณเคยรู้นั่นแหละ บ้านของเราข้าวของต่างๆก็ยังเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนไปจากตอนที่เรายังอยู่ด้วยกันหรอก ถึงผมจะบอกว่าเวลาที่ไม่มีคุณ มันจะผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่เวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน มันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วจังนะ …

อ่านต่อ

เธอจะอยู่กับผมตลอดไป

แสงแดดในตอนเช้าส่องเข้าหน้าผมผ่านทางหน้าต่างที่หัวเตียง ผมค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า หันไปมองที่ร่างที่นอนอยู่ข้างๆผม มือของเรายังกุมกันไว้อยู่ เพียงแต่วันนี้ต่างออกไปจากวันอื่นๆ ตรงนี้เจ้าของร่างนั้นตื่นก่อนผม รอยยิ้มน้อยๆถูกส่งมาให้ผม ผมยิ้มตอบกลับไปด้วยความรู้สึกที่อบอุ่น     ผมนึกถึงเรื่องราวของเราเมื่อครึ่งปีก่อนตอนที่เรายังอยู่ด้วยกัน เพราะความว่าง ทำให้ผมนึกย้อนไปในช่วงเวลาที่เก่ากว่านั้น “สวัสดีค่ะ ชื่อหวานค่ะ” นี่เป็นประโยคแรกที่ของเธอที่ผมได้ยินตอนที่มีการแนะนำตัวนักศึกษาฝึกงานในแผนกของผม …

อ่านต่อ

วันฝนตก

วันนี้ฝนใกล้จะตกอีกแล้ว น่าเบื่อนะคุณ ระยะนี้ตกแทบทุกวันเลย แถมวันนี้ดูเหมือนจะหนักกว่าทุกวัน ฟ้าครึ้มเชียว ท่าทางคุณจะรอใครอยู่ใช่ไหมล่ะถึงได้ยืนอยู่ใต้ตึกไม่ไปไหน เห็นฝนตกทีไรผมคิดถึงเรื่องเมื่อสองปีก่อนทุกที เรื่องอะไรน่ะเหรอ ท่าทางคนที่คุณกำลังรอคงยังไม่มา คุณไม่รีบไปไหนใช่ไหม เราไปนั่งกันตรงนั้นดีกว่า ผมจะเล่าเรื่องของผมให้คุณฟัง สองปีที่ แล้ว ผมก็เป็นพนักงานบริษัทธรรมดาๆนี่แหละ ชีวิตก็ตื่นเช้าไปทำงาน …

อ่านต่อ